Trzeba kuć żelazo…

25 sierpnia w Ośrodku Szkolenia i Wychowania w Oleśnie (Opolska WK) wystartował projekt pn. „Kuj żelazo póki gorące: polsko – ukraińska wymiana doświadczeń” finansowany przez Polsko-Ukraińską Radę Wymiany Młodzieży.

Przez osiem dni uczestnicy OHP oraz młodzież z Wyższej Szkoły Sztuk Użytkowych i Dekoracyjnych Lwowskiej Narodowej Akademii w miejscowości Kosów będą m.in. wymieniać się doświadczeniami w zakresie tradycyjnego rzemiosła: kowalstwa, ślusarstwa i stolarstwa. Praktyczne umiejętności zostaną uzupełnione o treści historyczne, związane z dziedzictwem narodowym, rolą tradycyjnego rzemiosła w życiu człowieka – kiedyś i dzisiaj.

Wyłoniono już grupę multimedialną, która zajmuje się sporządzaniem dokumentacji fotograficznej, oraz inne grupy zadaniowe, a także rozdano zeszyty projektowe (ewaluacyjne) służące do monitorowania własnego procesu uczenia się. Działania rozpoczęto od warsztatów historycznych, na których młodzież omawiała pojęcie dziedzictwa kulturowego i zastanawiała się, co dla nich samych ono oznacza. Wykorzystano do tego metody problemowe, waloryzacyjne, praktyczne. Odbyły się też prezentacje grup narodowych oraz dyskusja na temat ginących zawodów, jak również tradycyjnego i współczesnego wzornictwa.

   

Zwiedzono także Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu, ekspozycję na wolnym powietrzu składającą się z prawie 50 wiejskich zabytkowych budowli drewnianych wyposażonych w oryginalne sprzęty, narzędzia i meble. W muzeum uczestnicy wymiany nie tylko poznali historię rzemiosła tradycyjnego i jego roli w życiu człowieka, ale także spotkali się w zabytkowej kuźni z kowalem, który zapoznał ich z warsztatem kowalskim. Można było pod okiem kowala samemu wykuć jakiś drobny element, co okazało się dużym wyzwaniem, ale i świetną zabawą dla młodych ludzi.

W trakcie wycieczki młodzież z Ukrainy rozpoznała w ekspozycji opolskiego muzeum tradycyjny haft pochodzący z regionu Kosowa. Co zaskakujące, była to też nowość dla samego pracownika Muzeum. Po wizycie w skansenie obejrzano jeszcze opolski Rynek wzniesiony w połowie XIX wieku i częściowo w roku 1936, w stylu neorenesansowym na wzór florenckiego pałacu Vecchio.

Przez cały czas młodzi uczestnicy tworzą słownik i zeszyty projektowe oraz przygotowują zdjęcia do kroniki. Czas wolny to basen, gra w tenisa stołowego i bilarda.