Z inicjatywy Młodzieżowego Centrum Kariery w Nysie, uczestnicy Hufca Pracy w Nysie ponownie spotkali się w niezwykle klimatycznej Pracowni Ceramicznej Fundacji Twierdzy Nysa w Forcie nr 2, aby dokończyć swoje dzieła stworzone podczas pierwszego warsztatu „Kubek z Duszą – od gliny do szkliwa”. Po niemal miesiącu oczekiwania, gdy nasze gliniane cuda — kubki, podstawki i ozdoby przeszły etap suszenia oraz pierwszego wypalania, przyszedł czas na drugi, niezwykle barwny i kreatywny etap: malowanie i szkliwienie. Warsztat ponownie poprowadziła lokalna artystka Marzena Hamankiewicz – Świtała wolontariuszka nyskiej Twierdzy, która z ogromną pasją i ciepłem wprowadziła młodzież w magiczny świat kolorów i szkliw. Opowiedziała o tym, jak szkliwo nadaje ceramice połysk, trwałość i głębię barw oraz jak proces wypalania przemienia zwykłą glinę w prawdziwe dzieło sztuki.
Etap 1: Malowanie – czyli serce twórczości
Młodzież rozpoczęła od malowania swoich wypalonych form. Każdy uczestnik otrzymał pędzle i paletę barw, a następnie zgodnie z własną wizją zaczął nadawać kolor i charakter swojemu kubkowi. Niektórzy postawili na delikatne, pastelowe odcienie, inni na intensywne, energetyczne kolory, które aż tętniły życiem. W powietrzu unosił się zapach farb i spokój skupionej pracy, a ciszę przerywały jedynie rozmowy o kolorach, inspiracjach i pomysłach. Malowanie okazało się dla młodzieży nie tylko zabawą, ale też formą autoterapii i wyrażenia siebie. Własnoręczne tworzenie unikalnych wzorów rozwijało ich kreatywność, cierpliwość i zdolność koncentracji. To był moment, w którym każdy mógł poczuć, że to co stworzył, jest w pełni jego – wyjątkowe, niepowtarzalne i pełne duszy.
Etap 2: Szkliwienie – magia błysku i trwałości
Po wyschnięciu farb przyszedł czas na szkliwienie. To niezwykle ważny moment w procesie ceramicznym – to właśnie wtedy przedmioty nabierają połysku, gładkości i odporności. Pani Marzena wyjaśniła, jak szkliwo działa podczas wypału: jak pod wpływem wysokiej temperatury stapia się z powierzchnią gliny, tworząc warstwę przypominającą szkło. Młodzież z zachwytem nakładała szkliwa, obserwując, jak zmieniają wygląd ich prac. To była prawdziwa magia – delikatne muśnięcia pędzla sprawiały, że zwykły kubek stawał się czymś wyjątkowym, niemal zaczarowanym, ale teraz zupełnie białym.
Etap 3: Oczekiwanie na finał – drugi wypał
Gdy wszystkie prace zostały pokryte szkliwem, trafiły ponownie do pieca ceramicznego. Tam, w temperaturze sięgającej kilkuset stopni, miało dokonać się ostatnie przekształcenie – z gliny w prawdziwe dzieło sztuki użytkowej. To etap pełen oczekiwania i ekscytacji, bo dopiero po wypaleniu można zobaczyć, jak naprawdę wyglądają barwy i połyski.
To spotkanie było czymś więcej niż tylko zajęciem artystycznym – było lekcją cierpliwości, pracy etapami i doceniania procesu twórczego. Uczestnicy doświadczyli, że każda piękna rzecz wymaga czasu, skupienia i serca. Wspólne tworzenie w atmosferze spokoju i wzajemnego wsparcia przyniosło nie tylko radość, ale też poczucie wspólnoty i wdzięczności.
Każdy kubek, podstawka i zawieszka powstała z intencją, uważnością i emocjami. Każdy z uczestników zabrał ze sobą nie tylko gotowe dzieło, ale i doświadczenie, które na długo pozostanie w pamięci – doświadczenie tworzenia z duszą. Warsztaty „Kubek z Duszą – od gliny do szkliwa” udowodniły, że praca z gliną to coś znacznie więcej niż tylko lepienie. To spotkanie z samym sobą, odkrywanie swojej cierpliwości, wrażliwości i potencjału. To proces, który tak jak człowiek potrzebuje czasu, by nabrać kształtu i blasku.
„Tak jak glina potrzebuje ognia, by stać się trwała,
tak człowiek potrzebuje czasu i miłości, by odkryć swoje piękno.
W każdym dotyku dłoni jest pamięć tworzenia, w każdym kształcie – oddech duszy”.
Joanna Taramina