SPZR I

Szkolenie – Praktyka – Zatrudnienie – Rozwój, I edycja

Ochotnicze Hufce Pracy są realizatorem Priorytetu I. Zatrudnienie i integracja społeczna, Działania 1.3 (Ogólnopolskie programy integracji i aktywizacji zawodowej) Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W ramach wsparcia systemowego będą realizowane projekty aktywizacji zawodowej i integracji społecznej, skierowane do młodzieży w wieku 15-25 lat, ze szczególnymi trudnościami w dostosowaniu się do warunków życia i pracy, kwalifikującej się do objęcia wsparciem przez OHP.

Od września 2008 roku do końca lutego 2009 roku OHP realizowały w całej Polsce projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego pn. „Szkolenie – Praktyka – Zatrudnienie – Rozwój”.

Celem ogólnym projektu była aktywizacja społeczno-zawodowa młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym poprzez jej powrót do systemu edukacyjnego, zdobycie zawodu oraz usamodzielnienie się.

Główny cel projektu był realizowany poprzez następujące cele szczegółowe: udzielenie młodzieży usług z zakresu poradnictwa zawodowego, psychologicznego, prawnego; pomoc młodzieży w wyborze kierunków kształcenia oraz nabycie przez młodzież odpowiednich kwalifikacji i umiejętności w zawodach poszukiwanych na rynku pracy, stosownie do ich zainteresowań i możliwości; podwyższenie umiejętności posługiwania się wybranym językiem obcym lub ich nabycie; nabycie praktycznych umiejętności obsługi komputera na poziomie podstawowym, a także – dla osób zainteresowanych – w zakresie ECDL (Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych); wyrównanie zaległości edukacyjnych i zwiększenie motywacji do nauki.

Cele projektu były zgodne z Planem Działania na lata 2007-2008 dla Priorytetu I PO KL. Projekt – zgodny z zasadami polityki równych szans, polityki społeczeństwa informacyjnego oraz polityki równoważonego rozwoju.


Adresatem projektu była grupa 3000 osób w wieku od 16 do 25 lat, nieaktywnych zawodowo, zagrożonych wykluczeniem społecznym, pochodzących z rodzin wielodzietnych, środowisk zagrożonych demoralizacją, niepełnych, patologicznych. Ponadto – nie mających kwalifikacji zawodowych lub je posiadających, ale pragnących zdobyć dodatkowe specjalizacje.

Na potrzeby realizacji celów projektu, beneficjentów podzielono na trzy główne kategorie projektowe.

Kategoria A – młodzież w wieku 16-17 lat zagrożona wykluczeniem społecznym, niemająca kwalifikacji zawodowych, zaniedbująca obowiązki szkolne, zagrożona wypadnięciem z systemu oświaty, nierealizująca obowiązku nauki, pochodząca z rodzin wielodzietnych, ubogich, niepełnych, środowisk patologicznych i zagrożonych wykluczeniem społecznym, spoza OHP (ok. 705 osób).

Kategoria B – młodzież w wieku 18-25 lat zagrożona wykluczeniem społecznym, mająca trudności ze znalezieniem zatrudnienia z powodu braku wystarczających kwalifikacji odpowiadających aktualnym potrzebom rynku pracy. Działania przewidziane w ramach projektu dla beneficjentów z tej grupy umożliwią im podjęcie pracy w zawodach, na które jest zapotrzebowanie na lokalnym rynku pracy (ok. 1590 osób).

Podkategoria B1 – 795 osób mających kwalifikacje zawodowe, które wymagały podwyższenia ich poziomu lub przekwalifikowania.

Podkategoria B2 – 795 osób niemających kwalifikacji, wymagających nabycia podstawowych umiejętności w drodze specjalistycznego szkolenia zawodowego. W ramach projektu odbyły one również praktyki zawodowe.

Kategoria C – 705 osób w wieku powyżej 16 lat, zagrożonych wykluczeniem społecznym i mających za sobą co najmniej jeden rok edukacji w ramach Ochotniczych Hufców Pracy.

Program uczestnictwa w projekcie obejmował kilkaset godzin zajęć dydaktycznych, prowadzonych w małych grupach przez profesjonalne, sprawdzone firmy szkoleniowe. Podczas zajęć uczestnicy korzystali – podobnie jak w przypadku poprzednich projektów – z bezpłatnego wyżywienia, a osobom zamieszkałym w znacznej odległości od miejsc szkolenia dofinansowano koszty dojazdu środkami komunikacji publicznej oraz ubezpieczenie.

Projekt realizowano w 100 jednostkach organizacyjnych OHP: Centrach Kształcenia i Wychowania, Ośrodkach Szkolenia i Wychowania, Centrach Edukacji i Pracy Młodzieży oraz Środowiskowych Hufcach Pracy i zarządzano centralnie z poziomu Komendy Głównej OHP za pomocą 16 Wojewódzkich Komend i 10 Centrów Kształcenia i Wychowania.


REZULTATY PROJEKTU

Zakładane rezultaty “twarde”:

  • ukończenie projektu przez min. 80 proc. beneficjentów (2400 uczestników),
  • nabycie kwalifikacji zawodowych przez min. 80 proc. beneficjentów z kategorii B (1272 uczestników),
  • podjęcie zatrudnienia lub działalności gospodarczej przez min. 20 proc. beneficjentów z kategorii B (318 uczestników),
  • podjęcie stażu zawodowego przez min. 60 proc. beneficjentów z kategorii B (954 uczestników),
  • wyrównanie zaległości edukacyjnych, uzyskanie promocji do następnej klasy przez co najmniej 70 proc. uczestników z kategorii A (494 uczestników),
  • podniesienie kwalifikacji, przez co najmniej 80 proc. uczestników (2400), w zakresie posługiwania się podstawowymi programami komputerowymi,
  • 80 proc. uczestników podniesie kwalifikacje w zakresie posługiwania się językiem obcym (2400 osób),
  • uzyskanie prawa jazdy po pozytywnym zdaniu egzaminu przez min. 80 proc. uczestników kursów.

W wyniku realizacji projektu zostały osiągnięte następujące rezultaty „miękkie”:

  • poprawa indywidualnej samooceny, poczucia własnej wartości, aktywizacja postaw;
  • zwiększenie motywacji do nauki bądź uzyskania kwalifikacji zawodowych;
  • zwiększenie motywacji do poszukiwania pracy;
  • nabycie umiejętności korzystania z technologii informatycznych;
  • nabycie postaw przedsiębiorczych oraz adaptacyjnych w kontekście samozatrudnienia;
  • nabycie umiejętności poruszania się po rynku pracy (wzrost wiedzy na temat lokalnego rynku pracy);
  • nabycie umiejętności radzenia sobie ze stresem;
  • wzrost poczucia odpowiedzialności za wykonywane zadania.

Wszystkie rezultaty projektu były na bieżąco monitorowane przez koordynatorów projektu w jednostkach organizacyjnych OHP. Sprawdzali oni postępy indywidualne beneficjentów ostatecznych, jak również postępy grupy oraz monitorowali uczestnictwo w zajęciach.

Ewaluacja obejmuje analizę dokumentacji związanej z realizacją projektu; analizę kwestionariuszy wstępnych, oceniających poszczególne bloki zajęć, i kwestionariuszy końcowych wypełnianych przez beneficjentów ostatecznych; analizę opinii wychowawców i specjalistów zewnętrznych o uczestnikach zajęć.

Rezultaty twarde będą mierzone na podstawie uzyskanych przez beneficjantów zaświadczeń, a także na podstawie liczby umów zawartych z pracodawcami, założonych działalności gospodarczych, podjętych staży zawodowych i świadectw szkolnych uczestników, którzy dzięki udziałowi w projekcie zdali do następnej klasy.
Rezultaty miękkie projektu mierzono za pomocą kwestionariuszy samooceny, ankiet przygotowanych dla potrzeb projektu oraz poprzez oceny indywidualne wydawane każdemu uczestnikowi przez specjalistę prowadzącego zajęcia.

Rekrutacja uczestników odbywała się w ścisłej współpracy z odpowiednimi służbami samorządowymi i jednostkami organizacyjnymi samorządu terytorialnego, jak: szkoły, placówki opiekuńczo-wychowawcze, ośrodki pomocy społecznej, a także kuratorami sądowymi, policją, kościołem, organizacjami pozarządowymi zajmującymi się problemami młodzieży. Wszystkie te instytucje są nieformalnymi partnerami w projekcie. O przyjęciu kandydata do projektu decydowały komisje rekrutacyjne funkcjonujące w jednostkach OHP wdrażających projekt. Przy rekrutacji uczestników były brane pod uwagę: sytuacja społeczna i materialna oraz przynależność do odpowiedniej kategorii beneficjentów ostatecznych. Zgłoszenia były dokonywane na kartach informacyjnych podpisanych przez beneficjentów. Obowiązkiem Komisji Rekrutacyjnej było wydanie opinii o uczestniku i zakwalifikowanie (lub nie) do projektu.

Udział młodzieży w projekcie był całkowicie nieodpłatny.

Ogólna wartość projektu to blisko 19 mln zł.
www.efs.gov.pl